บาคา ฟาร่า มาคิน "เมื่อเรากลับมาเจอกันอีกครั้ง"

 

ในหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ล้อมรอบด้วยทุ่งหญ้าเขียวขจี

มีเด็กที่เติบโตมาด้วยกันราวกับพี่น้องแท้ ๆ 

บาคา เด็กชายผู้ร่าเริง สดใส เป็นผู้นำกลุ่มเสมอ

ฟาร่า เด็กหญิงอ่อนโยน ใจดี ชอบนั่งวาดรูปใต้ต้นไม้

และ มาคิน เด็กชายเงียบขรึมผู้ชอบอ่านหนังสือ และเก็บความรู้สึกไว้ในใจ

ทั้งสามเป็นเพื่อนรักที่ไม่เคยห่างกัน

พวกเขาเล่นด้วยกันทุกวัน วิ่งไล่จับกลางทุ่ง ดำน้ำในลำธาร และแอบหนีไปดูดาวยามค่ำคืน

ในใจของฟาร่า เธอเริ่มรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงเวลาอยู่ใกล้บาคา

แต่เธอไม่เคยบอกใคร รวมถึงตัวบาคาเอง

ในขณะเดียวกัน

มาคินก็มองฟาร่าด้วยสายตาอ่อนโยนมาตลอด

แต่เขาเลือกจะเฝ้าดูจากที่ไกล ๆ

กลัวว่าความรู้สึกจะทำลายมิตรภาพระหว่างทั้งสาม

เส้นทางของพวกเขาค่อย ๆ แยกจากกัน

บาคาเข้าเมืองไปทำงานด้านธุรกิจ

ฟาร่ากลายเป็นครูในหมู่บ้านเล็ก ๆ

และมาคินกลายเป็นนักเดินทางผู้รักการเขียนหนังสือ

เวลาผ่านไปหลายปี ความทรงจำวัยเด็กค่อย ๆ จางลง

จนกระทั่งวันหนึ่ง ทั้งสามได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง...

ในงานแต่งงานของบาคา

 เสียงดนตรีเบา ๆ ล่องลอยในบรรยากาศของงานแต่งท่ามกลางสวนดอกไม้ 

ฟาร่าใส่ชุดเดรสสีอ่อน เดินเข้ามาท่ามกลางแขกที่คุ้นหน้าและไม่คุ้น 

หัวใจของเธอสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อเห็นบาคาในชุดสูทหล่อเหลา 

ข้างกายเขาคือเจ้าสาวที่ยิ้มอย่างมีความสุข

 “ดีใจที่เธอมานะ” บาคากล่าวพร้อมรอยยิ้มที่คุ้นเคย

“แน่นอนสิ…ฉันจะพลาดได้ยังไงล่ะ” ฟาร่าตอบกลับ แม้ในใจจะปนเศร้า

ในมุมหนึ่งของงาน มาคินยืนเงียบ ๆ มองฟาร่าจากระยะไกลเช่นเดิม

เขายังคงเฝ้ามองเธอเหมือนในวันก่อน

แต่ครั้งนี้ เขารู้ว่า

ความรู้สึกบางอย่างอาจไม่จำเป็นต้องพูดออกมา

เพียงแค่ได้เห็นรอยยิ้มของเธออีกครั้ง ก็เพียงพอแล้ว

ทั้งสามคนได้นั่งด้วยกันอีกครั้ง

พูดคุยเรื่องความหลัง หัวเราะ และแอบปาดน้ำตาเล็ก ๆ

แม้เส้นทางของหัวใจจะไม่ตรงกัน
แต่ความทรงจำของมิตรภาพวัยเยาว์นั้น
ยังคงอยู่... ไม่เคยเปลี่ยน

หลังจากที่เวลาผ่านไปนาน… แต่ในใจของ มาคิน ยังไม่เคยเปลี่ยนเลย

แม้ชีวิตจะพาเขาเดินทางไกล พบผู้คนมากมาย
แต่ไม่เคยมีใครแทนที่รอยยิ้มอ่อนโยนของ ฟาร่า ได้เลย

เขาจำได้ทุกอย่าง...
เสียงหัวเราะของเธอยามเล่นกลางฝน
ใบหน้าของเธอยามตั้งใจฟังเรื่องเล่าของเขาใต้ต้นไม้ใหญ่
และแววตาเศร้า ๆ ของเธอในวันที่บาคาเลือกจะจากหมู่บ้านไป

มาคินไม่เคยพูด...
ไม่ใช่เพราะเขาไม่กล้าพอ
แต่เพราะเขารู้ดีว่า หัวใจของฟาร่าอยู่ที่ใคร

เขาเคยหวัง…
ว่าเมื่อโตขึ้น บางทีเวลาอาจเปลี่ยนทุกอย่าง
แต่เมื่อได้เห็นเธอในงานแต่งของ บาคา
ในชุดเดรสที่เธอไม่ค่อยชอบใส่ แต่วันนี้ดูงดงามจนเขาเผลอมองนานกว่าที่ควร
เขาก็รู้ว่า ความหวังนั้น มันยังคงเป็นเพียงความเงียบในใจ

ใต้แสงดาวที่เคยส่องให้ทั้งสามนั่งข้างกันตอนเด็ก
มาคินมองเพื่อนสองคนของเขา แล้วเงยหน้าขึ้นฟ้า

"บางทีเราอาจเกิดมาเพื่อเป็นแค่ผู้สังเกต...
แต่ก็เป็นผู้สังเกตที่รักเธอที่สุด...ตลอดมา"

เขายิ้มเล็ก ๆ อย่างเข้าใจ
ไม่มีความโกรธ ไม่มีความเสียใจ
มีแค่ความรู้สึก… ที่ยังอยู่

แม้มาคินจะไม่ได้ฟาร่า

แม้ฟาร่าจะไม่ได้บาคา

แต่ทั้งสามคน…
ก็ได้กลับมาเป็นเพื่อนรัก
เหมือนวันที่ทุกอย่างยังเรียบง่าย

และบางครั้ง… การได้อยู่ในความทรงจำของใครสักคน
ก็เป็นความรักที่ลึกซึ้งที่สุดแล้ว

*** บาคา ฟาร่า มาคิน "เมื่อเรากลับมาเจอกันอีกครั้ง"  ถูกแต่งโดยใช้ chat gpt เข้ามาช่วยโดยการสร้าง prompt  ที่ให้มี    "ตัวละครหลัก บาคา ฟาร่า มาคิน บาคา ฟาร่า มาคิน โดยทั้งสามเป็นเพื่อนรักกัน ซึ่งต่อมาเมื่อเติบโตขึ้นต่างคนต่างแยกย้ายกันทำงาน จนกระทั่งได้มีโอกาสมาเจอกันพร้อมหน้าอีกครั้งตอนงานแต่งงานของบาคา ทำให้ฟาร่ารู้สึกใจหาย เพราะในอดีตเคยแอบชอบ บาคา แต่ในขณะเดียวกัน มาคินก็แอบชอบฟาร่าเหมือนกัน"